એક માણસે સામે જોયું, ‘હે ભગવાન, મારી સાથે વાત કર !’ એ જ સમયે એક બુલબુલે સુંદર મજાનું ગીત બનાવ્યું, પણ પેલા માણસનું એ તરફ ધ્યાન ન આપો !!
પછી પેલા માણસે સામે જોઈને વિનંતી કરી, ‘હે ભગવાન, મારી સાથે બોલો તો ખરો !’ એ જ સમયે છવઢાડમાં સ્વર્ગમાં દોડે છે અને એક દોડે છે, પરંતુ ગડડાટી પેલા ખોવમાં માણસને એનો હુમલો પણ આવ્યો નથી .
સ્વૈચ્છિક ભગવાન આ અવગણના પર આશ્ચર્યજનક ! એ રાત્રે અંધારામાં એણે કોઈ જોતું નથી તેની ખાતરી કરો પછી કહ્યું, ‘હે ભગવાન ! વિચાર તારા પ્રદર્શન કરવા ! તમે મને બતાવો !’ એ જ સમયે એક તારો ખૂબ જ તેજ સાથે ઊઠ્યો, પરંતુ પેલા માણસની દૃષ્ટિ ના પકડી શકી !!
એ હવે ભગવાન પર ગુસ્સે થયો. એણે બુમ, ‘હે ભગવાન, મને ખાતરી કે તું જ છે. તમે મને ખાતરી કરો. તો જ હું માનીશ કે તું.’ આ સમય ભગવાન માટે નીચે આવ્યા. એમણે ચારે સુંદર સ્વરૂપ ધારણ કર્યું અને પેલાં માણસને હડતાવેથી યા. પેલા માણસે હાથ પર બેઠેલ રંગીન પતંગિયાને ઉડાડી મૂક્યું અને નિસાસો નાખ્યો કે, ‘ભગવાન જ નહીં !! ‘
આપણે આશીર્વાદની પ્રતીતિ અને ગુમાવી દેતાં હોઈએ છીએ?!
સારાંશ :- શ્રધ્ધા હોય તો ભગવાન આસપાસ છે, બસ આપને ઓળખી નથી.
(સંકલિત)
– નાના જે. સોલંકી
