Environmental Preservation: Our Ethical Responsibility
“પ્રકૃતિ છે તો જ પ્રગતિ છે.” માણસ અને પ્રકૃતિનો સંબંધ અતૂટ છે. પૃથ્વી પર જીવનની જીવંતતા માટે હવા, પાણી અને વનસ્પતિ અનિવાર્ય છે. પરંતુ આજના આધુનિક યુગમાં, વિકાસની આંધળી દોડમાં માનવીએ કુદરતી સંસાધનોનો એટલો બધો દુરુપયોગ કર્યો છે કે આજે સમગ્ર જીવસૃષ્ટિ પર જોખમ તોળાઈ રહ્યું છે. વર્ષ 2026 માં ઊભા રહીને જ્યારે આપણે પાછળ જોઈએ છીએ, ત્યારે ગ્લોબલ વોર્મિંગ અને ક્લાયમેટ ચેન્જ જેવી અસરો વધુ ગંભીર બની રહી છે.
પર્યાવરણની વર્તમાન સ્થિતિ:
વધતું જતું પ્રદૂષણ, જંગલોનો વિનાશ અને પ્લાસ્ટિકનો અતિશય વપરાશ એ આપણા પર્યાવરણના મુખ્ય શત્રુઓ છે. નદીઓ પ્રદૂષિત થઈ રહી છે અને હવાની ગુણવત્તા દિન-પ્રતિદિન કથળી રહી છે. જો આપણે હમણાં જ જાગૃત નહીં થઈએ, તો આવનારી પેઢીને આપણે શુદ્ધ હવા અને પાણી માટે પણ તરસી મૂકીશું.
જાળવણી માટેના ઉપાયો:
પર્યાવરણને બચાવવા માટે કોઈ મોટા અભિયાનની જ જરૂર નથી, પરંતુ નાના વ્યક્તિગત પ્રયાસો પણ ઘણું મોટું પરિવર્તન લાવી શકે છે:
- વૃક્ષારોપણ: “એક બાળક, એક ઝાડ” ના સૂત્રને સાર્થક કરવું જોઈએ. દરેક વ્યક્તિએ વર્ષમાં ઓછામાં ઓછું એક વૃક્ષ વાવવું અને તેનું જતન કરવું જોઈએ.
- પ્લાસ્ટિકનો ત્યાગ: એકવાર વપરાતા પ્લાસ્ટિક (Single-use plastic) નો ઉપયોગ બંધ કરવો અને કાપડની થેલીનો આગ્રહ રાખવો.
- ઉર્જાનો બચાવ: બિનજરૂરી લાઈટ-પંખા બંધ રાખવા અને સૌર ઉર્જા (Solar Energy) જેવા કુદરતી સ્ત્રોતોનો વધુ ઉપયોગ કરવો.
- જળ સંરક્ષણ: “ટીપે ટીપે સરોવર ભરાય” એ ન્યાયે પાણીનો કરકસરપૂર્વક ઉપયોગ કરવો જોઈએ.
ઉપસંહાર:
પર્યાવરણનું રક્ષણ એ માત્ર સરકાર કે સંસ્થાઓની જ જવાબદારી નથી, પરંતુ પૃથ્વી પર રહેતા દરેક માનવીની નૈતિક ફરજ છે. મહાત્મા ગાંધીજીએ સાચું જ કહ્યું હતું કે, “પૃથ્વી પાસે દરેક માણસની જરૂરિયાત પૂરી કરવા માટે પૂરતું છે, પણ લોભ પૂરો કરવા માટે નહીં.” જો આપણે પ્રકૃતિનું જતન કરીશું, તો જ પ્રકૃતિ આપણું જતન કરશે. ચાલો, આજે જ સંકલ્પ કરીએ કે આપણે પર્યાવરણને નુકસાન પહોંચાડીશું નહીં અને આપણી ધરતીને ફરીથી હરિયાળી બનાવીશું.
